Het is echt lang geleden dat ik uitkeek naar een game...

Door Elazz op vrijdag 31 augustus 2018 18:30 - Reacties (28)
Categorie: Gaming, Views: 7.377

...en om eerlijk te zijn mis ik dat gevoel.

Met mijn 25 jaren kwam ik op de wereld waarin gaming al toegankelijk was voor velen hier. De dagen dat ik telkens een nieuw systeem tot mijn beschikking had herinner ik me nog heel goed.

Van mijn eerste W95 PC tot mijn PS4 Pro. Daartussen kwam dan nog de GameBoy Advance SP, PS2, PS3, PSP, Nintendo DSi en vele PC upgrades.

In mijn begindagen, waar ik nooit een medium had om gamenieuws te volgen, wist ik ook nooit wat allemaal uitkwam en waar iets beschikbaar was. Ik liep naar de dichtstbijzijnde Intertoys in het dorp en keek in het rond wat er beschikbaar was. Mijn keuze werd vaak gemaakt door wat ik heb gehoord van vrienden en hoe de cover van het spel eruit zag. Soms kreeg ik gewoon een spel en stelde ik me er niet te veel vragen bij. Het was opvallend dat destijds ik plezier kon beleven uit zowat elke game als ik er terug aan denk. Hoe beter een game was hoe langer ik speelde maar natuurlijk had ik niet veel keus. Per generatie bijvoorbeeld had ik gemiddeld 7-8 games tot de PS3.

Het was dan ook lang sparen en verheugd (vol blijdschap en geluk) uitkijken totdat ik een nieuwe game kon kopen die ik graag wou. Zelfs uitkijken naar een sequel zonder enige weet van de ontwikkelingen was iets wat ik gewoon maanden kon volhouden. Een gevoel dat vroeg of laat er een waardige upgrade ging komen en ik niet kon wachten om verhalen te ontdekken of mijn creativiteit in de digitale weg op zijn dak te laten gaan. Zoals van AoE naar AoE2/AoM, RCT1 naar RCT2 of Pokémon Silver naar Ruby.

Met een boomende internettijdperk kon ik first hand als tiener snel alle info bemachtigen en met een vakantiejob sneller de games kopen die ik wou. Dat was wel wat anders dan mijn community van kinderen met wie ik wel eens ging voetballen of klauteren. Ik leerde over een grote wereld aan games en was al snel actief op verschillende fora om telkens het laatste nieuws te volgen. Echter veranderde dat langzaam mijn gevoel naar het uitkijken van games. Ik wist direct wat volgens mensen goed of slecht was, waar ik voor moest uitkijken en kon op die manier snel goede keuzes maken of iets voor mij was of niet. Het mysterieuze verdween maar in ruil was er meer zekerheid in mijn aankopen.

De laatste keer dat ik zonder zien/lezen van materiaal een game had gekocht was misschien voor Assassin's Creed maar zelfs daar ben ik niet zeker van. Er zijn echter een aantal zaken veranderd en dat heeft effect op het gevoel dat ik heb bij het uitkijken naar videogames zoals in mijn tijd als een kind.

Deel 2 - eindelijk de game waar ik wel naar kon uitkijken