Van Nokia N73 naar de Sony Xperia Z2

Door Elazz op donderdag 24 juli 2014 20:25 - Reacties (6)
Categorie: Mobiel, Views: 2.768

Ik was nog maar een kind net in het eerste jaar van de middelbare school en was in het bezit van een simpele S.E. telefoon vooral bedoeld om mijn ouders en familie te kunnen bereiken. Ik had niet echt behoefte aan dure telefoons en wist er zelf ook niet zo veel van, behalve dat Nokia de markt in zijn greep had en in tegenstelling tot nu de grootmacht was van die periode. In de zomer van 2006 veranderde dat toen mijn vader had besloten geen behoefte meer te hebben aan zijn splinternieuwe Nokia N73 Music Edition en binnen 48u van zijn aanschaf ontving ik alsnog mijn eerste echte smartphone. Ik kon niet echt bevatten wat er was gebeurd maar omdat mijn vader aandrong heb ik de dure GSM maar geaccepteerd.

https://secure.tweakers.net/ext/f/3P8efr2H029O33A7acDAFA0y/full.jpg?nohitcount=1
Wat is het eerste wat je gaat doen als kind met zo'n telefoon? Ik zocht gelijk naar de spelletjes die erop stonden en de modernistische snake game had ik dezelfde zomer nog uitgespeeld. Voor de rest keek ik telkens verbaasd naar het scherm en maakte ik een aantal mooie foto's gedurende de zomer. Ook kon ik met behulp van een 2GB miniSD kaart (een immense hoeveelheid) al mijn muziek en andere content op kwijt. Een telefoon die bijna alles kan, een beetje zoals nu eigenlijk ;)

Zo'n high end toestel voor iemand van mijn leeftijd was natuurlijk ongekend. Iedereen in mijn omgeving noemde het ding ook telkens een computer en zo liep ik elke dag rond volgens mijn klasgenootjes. Met een computer in mijn broekzak.

Hedendaags zijn er veel mensen die hun nieuwe telefoons wegslijten en elk jaar weer iets nieuws willen, als het al niet eerder is voordat een nieuwe "broodnodig" is. Ik hield het vol met de N73 voor een periode van wel 5 jaar en in die 5 lange jaren bleek het wel zo dat de hardware misschien niet geschikt was voor alle taken van het toestel. Of misschien lag het aan de software. Symbian, dat eigenlijk best een lange geschiedenis kent in telefoonjaren, zorgde voor regelmatige crashes. In het begin was dit niet het geval maar naarmate ik het toestel vaker ging en moest gebruiken kwamen de problemen snel weer terug. Minstens één keer per week crashte het toestel en lag kwam ook regelmatig voor naast de batterijproblemen. Van updaten wist ik niets en dus was dat de eerste oplossing dat ik op internet vond voor mijn almaar groter wordende problemen. Na dat gedaan te hebben bleef ik achter met een degelijk toestel dat het uiteindelijk lang heeft vol gehouden en nog steeds, tot op de dag van vandaag, werkt.

Vanaf het vierde levensjaar van mijn N73 kreeg ik van andere te horen dat ik echt achterliep. Ik zei altijd dat toen de telefoon uitkwam de créme à la créme was maar in een tijd waarin enkel nog de iphone 4 zo genoemd mocht worden.

En nadat de batterijduur echt dramatisch werd moest ook ik een nieuw toestel kiezen. Terug een high-end telefoon zat er weliswaar niet in, vanwege het prijskaartje, maar op dit moment was alles een verbetering. Uiteindelijk kreeg ik opnieuw een telefoon, dit keer van mijn moeder die haar HTC Wildfire ook maar te modern vond. Zij was tevreden met haar Samsung D900 (het toestel dat de competitie aanging met mijn N73 en destijds te modern was voor mijn ouders was nu wel perfect te gebruiken).

De telefoon werkte goed en ik vond Sense er best wel mooi uitzien. De dingen die ik echter deed waren totaal niet anders dan wat ik met mijn "zwarte klomp" deed. Sms, muziek en af en toe een foto. Maar dit keer was er ook Wi-Fi en dat betekende internet maar omdat ik dat niet zo fijn vond gebruikte ik die mogelijkheid ook nauwelijks behalve dan om apps en updates te downloaden.

Dit toestel was een low-mid range GSM en binnen een half jaar merkte je dat. Lag, vertraging en probleempjes die me begonnen te irriteren. Zeker nadat ik een nieuwe Android versie had geïnstalleerd. "Kon ik maar teruggaan naar de begintoestand" was iets wat ik regelmatig dacht. Waar ik met mijn N73 ondanks de oneffenheden gewoon 5 jaar mee mee kon gaan was dat bij de Wildfire wel anders.

In 2012 was het dan eindelijk zover en ging ik mijn eigen GSM aankopen. Die paar jaar geleden was ik al wat meer verdiept in technologie en ik wist wel wat ik wou hebben. Alleen zeggen specificaties voor mij nooit alles en was ook design belangrijk. En zo kwam ik terecht bij Sony die een reeks GSM's hadden aangekondigd. De Xperia S was net wat te duur, de xperia U zag er wel mooi uit maar was dan te klein en de xperia P, met een 4" scherm en een unibody aluminium behuizing sprak mij aan. Geen high end toestel maar ook een mid-end toestel die net een wat meer premium gevoel gaf en toen ik de juiste aanbieding zag gelijk maar in pre-order gezet aangezien het nog wel een maand, of zelfs langer, ging duren voordat die effectief op de Belgische markt beschikbaar was. En hoewel ik het toestel echt apprecieerde op de batterijduur na een jaar na was ik er tot een paar weken geleden nog steeds zeer tevreden met root en gemodde android versie.

https://secure.tweakers.net/ext/f/pKDBM1XiueglGchMcONvTRYV/full.jpg?nohitcount=1
En dan ineens een xperia Z2 gekocht. Mijn eerste echte high-end toestel sinds de N73 en wat een telefoon zeg. Op elk vlak heb ik het gevoel een beest in mijn handen te hebben. Ik zal er binnenkort een review over schrijven en natuurlijk wat dieper in mijn bevindingen gaan. Maar als ik terugdenk aan mijn oude Nokia verschillen ze niet zo veel. Mijn gebruik is namelijk op social media en internet na nagenoeg hetzelfde, alleen zijn de de ervaringen en een heleboel kleine dingen drastisch geëvolueerd. Ik heb mijn N73 nog steeds ergens diep verborgen in een kast en bij het schrijven van dit heb ik ineens zin om dat toestel eens weer op te starten en te vergelijken met een high-end toestel zo'n 8 jaar later. Eens zien of mijn Z2 het ook 5 jaar gaat volhouden :)